تکمیل ثبت ابزار

گروه دستورات

زمانی که به روی نام ابزار کلیک کنید جزئیات ابزار را در تب های مختلف میتوانید ببینید.

یکی از این تب ها گروه دستورات است.

قابلیت گروه بندی داینامیک دستورات ابزارها به‌تازگی به پلتفرم ایر انجین اضافه شده است. این امکان به شما تولیدکنندگان عزیز اجازه می‌دهد تا ابزارهای خود را با انعطاف‌ پذیری کامل و ساختاریافته در سامانه ثبت و مدیریت کنید. هر ابزار می‌تواند شامل چندین دستور (قابلیت) باشد که اکنون این دستورات را می‌توانید در گروه‌های مشخص گروه بندی نمایید. هر گروه شامل یک نام، یک آیکن و یک تصویر نمایه است. اما چرا این گروه بندی اهمیت دارد؟ در نرم‌افزار موبایل ایر انجین، زمانی که یک ابزار به پروژه‌ای اضافه می‌شود، برای هر گروه دستورات یک باکس مجزا در پروژه نمایش داده می‌شود. این باکس شامل نام و آیکن گروه است و با لمس آن، تمام دستورات متعلق به آن گروه به صورت منظم و قابل فهم نمایش داده می‌شوند. همچنین، می‌توانید ترتیب نمایش دستورات داخل هر گروه را به دلخواه تنظیم کنید تا کنترل بیشتری بر تجربه‌ی کاربری داشته باشید. این قابلیت جدید، یک گام مهم برای حرفه‌ای‌تر شدن ابزارهای ثبت‌شده در ایر انجین است و کمک می‌کند تا کاربران شما تجربه‌ای ساده‌تر، سریع‌تر و زیباتر داشته باشند.

ثبت گروه دستور

در این بخش، لازم است مشخصات پایه‌ای مربوط به گروه دستور (Operation Group) ابزار خود را وارد نمایید.

اطلاعات مورد نیاز:

۱. نام گروه دستور: برای هر گروه دستور، یک نام مشخص وارد می‌شود که باید بین ۱ تا ۵۰۰ کاراکتر باشد. این نام در اپلیکیشن به‌عنوان عنوان بخش مربوطه نمایش داده خواهد شد.

۲. تصویر و آیکن: برای هر گروه دستور، انتخاب یک تصویر و یک آیکن الزامی است. این موارد در طراحی و نمایش گرافیکی گروه دستور در اپلیکیشن نقش دارند و به کاربر در درک بهتر گروه بندی قابلیت‌ها کمک می‌کنند.

دستورات (قابلیت)

تب دوم دستورات است که لیست کانال ها یا همان Opeartion به شما نمایش داده میشود.

دستور چیست و چه نقشی در ابزارها دارد؟

در پلتفرم ایرانجین، هر دستور قابل اجرا بر روی ابزار با یک شناسه‌ی مشخص تعریف می‌شود. این شناسه نقش هویتی دستور را دارد و به عنوان نقطه‌ی مشترک بین سرور، اپلیکیشن و خود ابزار شناخته می‌شود.شما به عنوان تولید کننده این شناسه را در دستور ثبت میکنید که این شناسه با نام operationName شناخته شده است.

operationName دقیقاً چیست؟

operationName یک رشته‌ی متنی یکتا است که برای تعریف قابلیت های ابزار (مانند کانال های ابزار، سنسور های ابزار و...) مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ثبت دستور شامل دو مرحله است.

مرحله اول

نوع قابلیت

در هنگام تعریف دستور برای ابزار، لازم است نوع قابلیت آن نیز مشخص شود. این ویژگی تعیین می‌کند که دستور مورد نظر از نوع کنترلی (عملگر) است یا اندازه‌گیری (سنسور). این تفکیک برای پردازش دقیق‌تر داده‌ها و نمایش صحیح در رابط کاربری سیستم ضروری است.

🛠 عملگر (Actuator) اگر دستور مربوط به یک دستگاه کنترلی باشد که اقدامی را روی سخت‌افزار اجرا می‌کند، مانند روشن یا خاموش کردن یک رله، به آن عملگر گفته می‌شود.

عملگرها خود به دو دسته تقسیم می‌شوند:

عملگرهای غیرعددی: این نوع عملگرها فقط بین چند وضعیت مشخص تغییر می‌کنند. مانند:

رله‌ها (on/off)

سوئیچ‌ها (enable/disable)

فرمان‌های روشن/خاموش

عملگرهای عددی: این عملگرها نیاز به مقدار عددی دارند و سطح یا شدت عملکرد آن‌ها قابل تنظیم است. مانند:

دیمرهای روشنایی (مقدار بین ۰ تا ۱۰۰ درصد)

موتورهای قابل کنترل با سرعت متغیر

درصد باز بودن دریچه یا پنجره

📡 سنسور (Sensor)

اگر دستور شما به‌جای اجرای عمل، مقدار یا داده‌ای از محیط دریافت می‌کند، نوع قابلیت آن سنسور خواهد بود.

سنسورها معمولاً شامل اندازه‌گیری‌های زیر هستند:

دما

رطوبت

شدت نور

ولتاژ

جریان

حرکت

وضعیت درب یا پنجره

و سایر داده‌های محیطی یا فنی

قابلیت ابزار (ظاهر)

نحوه نمایش دستور در اپلیکیشن (مثلاً دکمه، سوئیچ، ورودی عددی و...)

گروه دستور

در پلتفرم ایرانجین، هر دستور باید به یکی از گروه‌های دستور تعریف‌ شده برای ابزار اختصاص داده شود. این ارتباط برای ساختاردهی ظاهری و عملکردی دستورات در اپلیکیشن موبایل ضروری است.

📱 مثال کاربردی: فرض کنید ابزار شما دو بخش اصلی دارد: ۱. کنترل نور ۲. تنظیمات شبکه

شما در پنل دو گروه دستور تعریف می‌کنید:

«نورپردازی»

«شبکه»

حالا:

دستور Relay1 و Dimmer1 به گروه «نورپردازی» اختصاص می‌یابند

دستور SetIP و RestartWiFi به گروه «شبکه»

در نتیجه، اپلیکیشن موبایل هنگام نمایش ابزار، دو بخش مجزا نشان می‌دهد که هر کدام فقط دستورات مرتبط با خودش را دارد.

نام (operationName)

این قسمت یکی از مهم ترین بخش های دستور است. نام دستور اجباری است و توجه داشته باشید که تنها از حروف انگیسی و اعداد میتوانید استفاده کنید. همچنین باید بین 3 تا 500 کاراکتر باشد. یک سری از نام دستورات از قبل رزرو شده است و امکان ثبت آن وجود ندارد مانند: runscenario runsecurity sendsms receivesms debugger

این نام در واقع همان شناسه قابل شناسایی برای هر دستور شما است.

ترتیب نمایش این قابلیت در نرم افزار موبایل

در پلتفرم ایرانجین، علاوه بر اتصال هر دستور به یک گروه دستور، امکان تعیین ترتیب نمایش دستورات در داخل هر گروه نیز وجود دارد. با استفاده از ویژگی ترتیب نمایش، می‌توانید نحوه چیدمان دستورات در هر گروه را کنترل کنید و تجربه کاربری بهتری برای مخاطبان خود فراهم نمایید. این امکان برای ابزارهای دارای چندین دستور، به‌ویژه در پروژه‌های پیچیده، یک قابلیت ضروری برای مدیریت رابط کاربری محسوب می‌شود.

برای هر دستور، هنگام تعریف یا ویرایش، می‌توانید یک شماره ترتیب (Index) تعیین کنید. اعداد پایین‌تر (مثلاً ۱ یا ۲) در بالاترین قسمت گروه نمایش داده می‌شوند و اعداد بالاتر در پایین قرار می‌گیرند.

مرحله دوم

پس از ثبت مشخصات اصلی هر دستور (operation)، در مرحله دوم لازم است مقادیر قابل اجرای آن دستور یا همان Commands را ثبت کنید. این مقادیر مشخص می‌کنند که ابزار چه وضعیت‌هایی را می‌تواند دریافت یا ارسال کند. هر دستور می‌تواند یک یا چند Command داشته باشد.

تعریف Command

Command در واقع مقداری است که در کنار نام دستور (operationName) از سرور به ابزار ارسال می‌شود یا توسط ابزار به سرور گزارش می‌شود. برای مثال:

• در دستور Relay1 ممکن است دو Command داشته باشیم: on و off

• در دستور FanSpeed ممکن است سه Command تعریف شود: low، medium، high

• یا در دستور Dimmer، مقدار Command می‌تواند عددی بین 0 تا 100 باشد

در واقع Command طبق قابلیت ابزار (ظاهر) که در دستور انتخاب کرده اید لود میشود و شما میتوانید برای هر Command یک نام مشخص کنید. همچنین می‌توانید برای هر Command یک آیکن انتخاب کنید. این آیکن در اپلیکیشن موبایل نمایش داده می‌شود و باعث زیبایی و افزایش درک بصری کاربر می‌گردد. انتخاب آیکن مناسب، تجربه کاربری بهتری ایجاد می‌کند.